Over mij

Annemarie


Voor je met me in gesprek wil gaan wil je vast iets meer over mij weten:


Het is een broeierige warme augustusdag en ik sta in een training tussen cursisten in. Zij aan zij gaan we met zijn allen op een rij staan. Op gevoel kies ik een plek uit. Zonder te spreken maken twee mannen plaats voor me. Ik voel bewust van binnen; ja dit plekje voelt goed. Warm, kalm en beschermt door die grote kerels naast me.


De trainer loopt langs en vraagt mij om mijn leeftijd. Wat blijkt, beide mannen zijn veel ouder dan ik! Ik snap er niets van. Hier hoor ik systemisch gezien dus niet thuis. Dus wat vertelt dit dan? De trainer ziet mijn verwarring en vraagt of ze samen met mij een opstelling zal doen. Natuurlijk wil ik duidelijkheid en daarom zeg ik volmondig ja.


Uit de groep cursisten mag ik mensen uitkiezen als representanten. Ik kies iemand voor mijn vader, moeder, broer en zussen. Als laatste een representant voor mezelf. Als ik iedereen een plekje binnen de kring heb gegeven stelt de trainer nog wat vragen. Ze vraagt of er misschien miskramen zijn geweest en/of kinderen die jong zijn overleden? En dan is het net of er een lichtje aangaat: Ja, natuurlijk! Ik heb nog een broer die zo’n twee jaar voordat ik kwam is overleden op 1,5 jarige leeftijd.


Ik kies daarop een van de twee mannen uit voor mijn broer. En loop met hem in de kring naar mijn eigen representant. Ik verschuif haar iets en plaats mijn broer op die plek. Daarna neem ik wat afstand om te kijken hoe het nu staat. Ik kan mijn ogen niet van mijn broer afhouden. Jeetje, er golft een gevoel van verdriet en gemis door me heen. Ik kan nog net mijn tranen wegslikken. Om zo mijn broer en mijn representant naast elkaar te zien staan ontroert me tot op de bodem van mijn ziel. De trainer ziet me worstelen met mijn gevoelens en geeft aan dat ik mijn plek weer mag overnemen van mijn representant.


Op het moment dat ik mijn eigen plek inneem kan ik mijn tranen niet meer inhouden. Ik word overspoelt door emoties en mijn broer neemt me in zijn armen. De zogenaamde “ugly cry” is er niets bij, het gemis lijkt wel uit het puntje van mijn tenen te komen. Zo blijven we een tijdje staan tot ik weer tot bedaren kom. De trainer legt een en ander uit en het wordt duidelijk dat ik nog niet eerder mijn echte eigen plek heb ingenomen.


Heel veel puzzelstukjes vallen na deze dag voor mij op hun plaats. Als kind was ik heel jongensachtig, klimmen in bomen, voetballen of stoeien met de jongens uit de klas of lekker fikkie stoken in de duinen; ik deed er allemaal graag aan mee. Met mijn vriendinnen spelen vond ik leuk zolang we actief bezig waren en bijvoorbeeld niet iets met barbiepoppen gingen doen. Als volwassene liep dat gewoon door. Als moeder van een zoon ging het me allemaal verbazend makkelijk af, intuïtief voelde ik heel sterk wat hij nodig had. Ik had dan ook niet het idee dat er iets niet helemaal in orde was met mijn leven of dat ik überhaupt iets miste.


Tot deze broeierige dag in augustus. Door het verkregen inzicht en daardoor de keuze om steeds beter mijn eigen plek in te gaan nemen binnen in ons gezin zijn er als vanzelf veranderingen ontstaan. Ik ben steeds bewuster van mijn gevoelens en emoties geworden, kan betere keuzes maken voor mezelf maar ook voor ons gezin. Ik heb nog meer vertrouwen in wat ik wil en kan. Ik voel me kortom completer dan ooit.


Betekent dat dat ik geen twijfels of vragen of onzekerheden meer ken? Nee hoor, ik ben gewoon mens gebleven. Alleen ik heb een manier ontdekt wat me helpt om te kunnen kijken wat er zich in mij afspeelt en waardoor ik bewust keuzes kan maken hoe ik hiermee om wil gaan. Als ik er zelf niet helemaal bij kan, als er een vraag of een probleem speelt waarbij ik zelf niet makkelijk tot een oplossing kan komen, gebruik ik mijn opleiding tot systemisch coachen bij mezelf. Of ga ik naar een collega-opsteller om inzicht te krijgen. Dat vind ik ook leuk en altijd leerzaam, om te ervaren hoe het er bij een ander aan toe gaat. De nieuwe inzichten geven me gelijk de mogelijkheid veranderingen aan te brengen in mijn eigen situatie.


Zo ben ik er achter gekomen dat de impact van de verhuizing op mijn 12e groter is geweest dan ik ooit had kunnen vermoeden. Het goed afscheid nemen van thuis en vrienden was altijd nog wel een dingetje. Ik kon me altijd helemaal verloren voelen als na een bijeenkomst weer van iedereen afscheid genomen moest worden. In een opstelling bij een collega heb ik ervaren wat er nog nodig was om goed afscheid te kunnen nemen en heb ik niet meer het verloren gevoel ervaren.


Ook heb ik de stap gezet om te stoppen met mijn werk in loondienst. Ik was lange tijd aan het twijfelen omdat een betaalde baan toch wel veel zekerheid geeft. Doordat ik in een opstelling gezien heb dat mijn klanten huilend stonden te wachten tot op het moment dat ik hen mijn volledige aandacht kon geven, kon ik ook voelen dat dit echt mijn missie is. Door in een opvolgende opstelling te kijken naar wat er nodig was om een eigen onderneming te starten, werd mijn gevoel steeds sterker. Na kort overleg thuis was duidelijk dat ik uit loondienst zou gaan. En ik heb geen moment spijt gehad van deze beslissing!


En dan vertel ik je nog niets over de lieve kinderen en ouders die ik door een opstelling al inzicht heb kunnen geven in hun situatie. Bijvoorbeeld over dat jongetje van 8 jaar met zo veel buikpijn. Door met behulp van poppetjes te kijken naar zijn situatie thuis leert hij dat hij veel gevoelens en emoties niet durfde te delen omdat zijn papa het al zo lastig heeft. Door hier met papa over te praten en te leren hoe je samen over je gevoelens kunt praten, tekenen en soms zelfs stoeien was de buikpijn ineens verdwenen. Kortom het systemisch coachen is zo’n liefdevolle en pure manier om naar lastige situaties te kijken. Prachtig om te zien dat juist hierdoor de beweging tot transformatie tot stand komt. De verbinding binnen dit gezin is nog hechter en de communicatie nog beter. Het is het meest dankbare werk wat ik kan doen.


Dus, loop jij ook regelmatig met een vraag rond omtrent je situatie of merk je dat je steeds tegen dezelfde lastige situatie aan loopt? Laten we dan samen eens systemisch kijken naar die interessante binnenwereld van jou en laat je verrassen door wat we gaan zien en ontdekken!

Om mijn beroep als Kindercoach gedegen uit te blijven voeren ben ik aangesloten bij Adiona. Hierin zijn kindercoaches en kinderyogadocenten verenigd om de kwaliteit en wettelijke voorwaarden om te werken als professionals met kinderen goed te waarborgen. Klik op het plaatje voor meer informatie:


Om mijn beroep als Kernvisiecoach gedegen uit te blijven voeren ben ik officieel gecertificeerd door de Kernvisiemethode. Klik op het plaatje voor meer informatie:


Annemarie geeft je inzicht in wat er speelt, waar de knelpunten zitten en advies hoe je weer de touwtjes in handen kunt nemen, Snel laagdrempelig, betrokken coaching om weer vol zelfvertrouwen te gaan stralen! Voor ouder & kind.


Aangesloten bij:

Adiona

Kernvisiemethode

Appelmoes

CONTACT

   Tel: 06-493 721 70

  Annemarie@deschatkaartkindercoach.nl

© All Rights Reserved De Schatkaart Kindercoach

#kinderen #coaching #faalangst # zelfvertrouwen #weerbaar #sterk #gratis #kracht #faalangstreductie